Communicatieproblemen

Gepost door: In: Uncategorized 05 nov 2017 Tags: , , , , , ,

Het vrouwtje van Juno heeft autisme. Maar hoe is autisme nu eigenlijk voor haar, zij legt het uit. Dankje voor deze heldere uitleg!

Door dat ik autisme heb, begrijp ik dingen regelmatig anders dan de ander ze bedoelt. Maar vaak snappen andere mensen mij ook niet. Dat is iets waar ik regelmatig heel verdrietig van word. Met mijn hulphond Juno heb ik eigenlijk nooit last van communicatieproblemen. Hij heeft geen dubbele agenda, doet wat hij “zegt”. En soms doet hij ook gewoon niet wat ik vraag, maar dat is wel lekker duidelijk zonder smoesjes.
Toch herken ik op het vlak van communicatieproblemen ook dingen in mijn hond. Ik heb namelijk niet alleen een hulphond, maar ook nog twee katten.
Juno is echt een blij ei en hij vindt zichzelf ontzettend leuk. Hij verwacht dan ook dat anderen hem ook leuk vinden. Helaas voor hem is dat niet altijd het geval, gelukkig heeft hij de boodschap van een andere hond vaak vrij snel begrepen. Tot zo ver weinig problemen. Bij de katten is dat anders. Fellow vindt het leuk om met Juno door het huis te rennen. Hij mag haar oren wassen. Zij rent soms uitdagend voor hem langs. Ze slapen af en toe naast elkaar. Kortom: ze kunnen het goed met elkaar vinden. Met Fairy is dat anders. Fairy is een stuk rustiger. Maar Juno haalt alles uit de kast om vrienden met haar te worden.
Laatst zag ik hem ineens een spelboog in de hoek van de kamer staan. Ik snapte niet waarom en ging poolshoogte nemen. Wat bleek: Fairy zat op de grond voor hem en Juno probeerde haar uit te nodigen tot spel. Zo aandoenlijk vond ik dat. Het werkte uiteraard niet, de kat snapte er namelijk niks van. Juno snapte er ook niks van, hij deed immers hartstikke vriendelijk! Een dag later probeerde Juno de mondhoeken te likken van Fairy. Ook deze uiting van onderdanigheid maakte uiteraard weinig (positieve) indruk op de kat. Ze werd boos en gaf hem een klap. Ik kan natuurlijk geen gedachten lezen, maar ik had het idee dat Juno dacht: “jeetje, doe ik zó mijn best en dan word je boos!!”.

Hij wil het zo graag goed doen. Leuk gevonden worden, dat hij werkelijk waar alles uit de kast haalt! Hij brengt ze zelfs regelmatig zijn speelgoed.
Communicatie tussen hond en kat lijkt vind ik een beetje op autisme. Ze communiceren echt op een andere golflengte, hebben een ander besturingssysteem. En toch gaat het soms verrassend goed, omdat kat en hond elkaar gewoon nemen zoals ze zijn. Dat vind ik mooi.